«-(¯`v´¯)«-- my...'s profile«-(¯`v´¯)«-- my baby«-(¯...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
«-(¯`v´¯)«-- my baby«-(¯`v´¯)«--Ｙ⌒Ｙ｡+ﾟ☆ﾟ+｡Ｙ⌒Ｙ ก้าวต่อไปอย่ายอมแพ้ ถ้าแพ้แล้วอย่าถอยＹ⌒Ｙ｡+ﾟ☆ﾟ+｡Ｙ⌒Ｙ
November 10 ไม่ได้อัพตั้งนานนนนนนนนนนนนนนนนก็หายไปนานเน๊าะ เหตุผลข้อ
1. อินเตอร์เน็ตที่บ้านเปงเหี้ยไรไม่รู้ หลุดบ่อยมาก
2. เมาหัวกับการเรียนเคมีเภสัชอยู่ ไม่รู้เรื่อง
3. แอ่วมากเกินไปไม่มีเวลาทำเลย
4. หนาวทำให้ขี้เกียจพิม
โอ้ยยยยยยยยยมีอีกแยะแต่นึกไม่ออก
อยากเล่าๆๆๆๆๆไปถ่ายหนังมา
เรื่องก่อนบ่ายเดอะมูฟวี่ ตอน รักนะพ่อต๊ะติ้งโหน่ง
มีออฟเอเอฟที่ร้องเพลงลูกทุ่งเปงพระเอก
ก็เหนื่อยดี ได้ตัง1200เอง เดินไปมา
ได้พูดตั้ง 1 ฉาก เซงเลย
ปล.คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลย อยากย้อนไปอยู่ม.ปลายว่ะ รู้สึกว่าม.ปลายเปงอะไรที่มีความสุขที่สุดเลย
ไม่ได้อัพตั้งนานนนนนนนนนนนนนนนนก็หายไปนานเน๊าะ เหตุผลข้อ
1. อินเตอร์เน็ตที่บ้านเปงเหี้ยไรไม่รู้ หลุดบ่อยมาก
2. เมาหัวกับการเรียนเคมีเภสัชอยู่ ไม่รู้เรื่อง
3. แอ่วมากเกินไปไม่มีเวลาทำเลย
4. หนาวทำให้ขี้เกียจพิม
โอ้ยยยยยยยยยมีอีกแยะแต่นึกไม่ออก
อยากเล่าๆๆๆๆๆไปถ่ายหนังมา
เรื่องก่อนบ่ายเดอะมูฟวี่ ตอน รักนะพ่อต๊ะติ้งโหน่ง
มีออฟเอเอฟที่ร้องเพลงลูกทุ่งเปงพระเอก
ก็เหนื่อยดี ได้ตัง1200เอง เดินไปมา
ได้พูดตั้ง 1 ฉาก เซงเลย
ปล.คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลย อยากย้อนไปอยู่ม.ปลายว่ะ รู้สึกว่าม.ปลายเปงอะไรที่มีความสุขที่สุดเลย
August 19 ใช้สิทธิ์ครั้งแรก วันนี้ไปใช้สิทธิ์ว่าจะรับไม่รับ ไรนะ เรียกว่าลงประชามติ อือช่าย
ขอบอก อายมากๆๆ ไม่เคยไป แล้วก็ไม่รู้จักที่ที่จะลงด้วย
เพราะว่าชื่อไม่ได้อยู่ในทะเบียนบ้านของพ่อแม่
ดันไปอยู่กับป้า ตอนแรกก็หาสถานที่ วนไปวนมา 3 รอบได้
แระแล้วก็หาไม่เจอ ต้องไปหาป้า ให้ป้าพามา
ไปถึงก็ทำไรไม่ถูก ก็ไม่เคยนี่หน่า
แต่ก้มีคนดูให้ เปงเจ้าหน้าที่อ่ะนะ
เค้าก็บอกให้ไปทางนั้นทางนี้ เอาบัตรประชาชนให้
แล้วก็ให้กากบาท นึกว่าเสร็จแล้ว
เราก็กำลังจะกลับพอดี กำ ดันลืม บัตรประชาชน
พี่เจ้าหน้าที่ก็ตะโกนเรียกด้วยความหวังดี
อย่างดัง ขอบอกอายมากๆๆๆ คนก็แยะ
แล้วเราก็วิ่งไปเอาบัตร พี่เค้าก็แซวว่า ครั้งแรกอ่ะดิ
เราก็อุอุ หัวเราะ แล้วก็ไปซ้อมเต้นต่อ เหนื่อยมากๆ
จะแข่งวันอังคารนี่แระ เด๋วจะลุ้นว่าจะได้ที่เท่าไร
ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องรับหรือไม่รับ แต่พ่อบอกว่าพ่อไม่รับ เราก็เลยไม่รับตาม
ดีจิง ไม่มีความคิดเลย ไปนอนก่อนะละ ง่วง เหนื่อยด้วย
**************************************************************************
17 วันศุกร์ สิงหา 50
วันนี้กูไปดูงานที่โรงพญาเม็งราย ไกลก็ไกล ร้อนก็ร้อน เวียนหัวเพราะรถ อีกต่างหาก
แต่ก็มีความสุขดี เพราะว่าได้ดูได้ใช้เครื่องมือของแพทย์ แล้วก็ไปเก็บเคส อาจาร์ยให้เก็บ 1 คน อัพ กูได้มา4 คน
คนแรก เปงคุณยาย อายุ 74 ปี แกเจ็บท้อง กูก็เข้าไปถามว่าอาการเปงไง พอกูถามว่า ยายกินข้าวเช้ารึยัง
ยายแกก็ตอบว่ากิน กุก็ถามว่ากินกะไรค่ะ ยายแกก้ตอบว่า กินไม่ได้ เจ็บท้อง ไม่ได้กินข้าวมา 3 วันแระ
อ้าว!!!!!กูละสึง ไรว่ะ เมื่อกี้บอกกิน เด๋วนี้บอกไม่ได้กิน นี่แระน่า ที่เค้าบอกว่าถามคนแก่ต้องถามดีดี
เพราะแกมักจะตอบงงๆๆ คนที่ 2-3 ก็ ปกติ ไม่มีไร ถาม - ตอบเข้าใจ มาคนที่ 4 เปงเด็กหญิง
อายุ 5 ปี กูก็ถามๆๆๆน้องก็ตอบว่าเปงไข้ ยายกะตามาส่ง กูก็กำลังจะสรุปว่าแกเปงไข้ แต่ที่ไหนได้
เล่นน้ำฝนมาหรอค่ะ ถึงได้เปงไข้ ถามแบบเล่นๆๆน้องเค้า เพราะน้องเค้าคุยสนุก พูดเก่ง
ผลออกมาคือ น้องเค้ากินยาที่หมอให้เพราะเปงต่อมไทรอยอักเสบไป 1 เม็ด เมื่อวาน วันนี้เลย ตัวร้อน
ปากแดง เบปาก ลิ้นเปงตุ่ม สั่น สรุป กูเข้าใจผิดค่ะ เพราะน้องเค้าคงจะแพ้ตัวยา ตัวยาคงมีฤทธิ์มากเกินไป
สักพัก น้องเค้าก็เรียก คุณหมอค่ะ อุอุ ปลื้ม น้องเค้าเรียกกูหมอตลอดเลย น้องเค้าชื่อ ชมพู่ เค้าบอกว่า
หิวข้าว กูก็ถามยังไม่ได้กินหรอ เค้าบอกกินแล้ว แต่หิวอีก กำเลย ยายกะตาเค้าก็บอกว่าจะกินไร ลูก เด๋วยายไปซื้อให้
ดีจิงๆ แต่เข้าใจไหม ว่ากูสงสารเพราะแกแก่แล้ว ร้านขายของก็ไกล ต้องออกไปข้างนอก กูเลยอาสาพาน้องเค้าไปซื้อ
ร้อนค่ะมากๆด้วย แต่ก็ดีใจภูมิใจที่ได้ทำความดี อุอุ ไปถึง น้องแกไม่กินข้าว จะกินไอติม กูบอกว่ากินไม่ได้
เพราะตัวร้อนอยู่ น้องเค้าก็จะร้องไห้ กูเลยไม่รู้จะทำไง แบบว่าทำหน้าเอ๋อ สุดฤทธิ์ สรุป กูเลยบอกว่า
กินโยเกริตแทนได้ไหม เพราะเด๋วเดินไปมันร้อนไอติมจะละลาย น้องเค้าดันเชื่อ ก็เลยให้กินโยเกิต กูนี่ ป่วงจิงๆ
การเปงคนดีเนี้ย ยากจิง พอมาถึง บอกอยากกินน้ำอีก แต่กดไม่เปง ไม่กล้าไปเอาเอง กูนี่ต้องไปเอาให้อีกแระ
เฮ้อ ดีจิงๆ แต่ก็สนุกดี มีความสุขด้วย ฮ่าๆ
July 31 เข้าพรรษา31/07/50
วันนี้วันเกิดไอ้หนู ตอนแรกก็ไม่รู้เรื่องหรอก
พอดีไปทำแล็ปเลยไปงานด้วย เพราะไอ้หนู เคยซื้อของขวัญ
วันเกิดให้กู กูเลยซื้อเค้กไปให้ แล้วก็ทำอาหารกินกันอย่างดี
เพราะกูไม่ได้ทำไรเลยนอกจากดูอยู่เฉยๆ เพราะทำไม่เปง
พี่ต้นตัวดี มันก็ช่างคิด เอาแอลมากินเฉย
แถมผสมเหี้ยไรไม่รู้ แหวะ พูดแล้วอยากจะอ้วก
ทำกูซะมึนเลย หน้าชาไปหมด ที่มันผสมก็มี
เหล้า+เบียร์+สปอนเซอร์+น้ำแดง+สไปร์+มะนาว
ออกมาก็ร่อยดีนะ แต่มึนฉิบหาย กินๆๆไปก็มึนได้ที่
พี่ต้นก็ชวนไปแอ่วพาต่อ เพราะว่ามีคอนเสิร์ต
แต่กูไม่ไหวแล้ว เดินยังไม่ตรงเลย ไม่เอาไรแระ นอกจากนอนอย่างเดียว
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
30/07/50
กูอยู่พะเยาดีดี ก็โทรมาบอกให้ไปเดินขบวน
แม่งกูก็เลยต้องกลับทันทีทันใด เพราะงกเงิน อุอุ
พอมาถึงนะ ก็รีบอบ่างแรง เพราะมาสายมากๆ
เซงเลย กูได้ใส่ชุดพันอกล้วนค่ะ ไม่มีไรปิดเลย
แล้วคิดดูดิ เดินตอนบ่าย แดดร้อนโครตๆ
ผลออกมาผิวกูไหม้ ดำสนิทเปงรอยพ้าเลยอ่า
ไม่คุ้มกับเงินที่ได้เลย กว่าจะขาวได้ก็อีกนาน
เอ่อ**เข้าพรรษาปีนี้กูไม่ได้เข้าวัดเลย
เด๋วจะหาเวลาว่างๆไปถวายเทียนสักหน่อย
July 18 ไปหาหมอหูมา เจ็บโครตๆๆวันนี้วันที่ 18 ก.ค. 50 กุไปหาหมอหูมา
หลังจากที่ทนหูอื้อมาเปงเดือน ในที่สุดกุก็โดนเนทลากไป
เพราะมันคุยกะกูไม่รู้เรื่องมันว่ากุหูไม่ดี
แล้วมันก็พากุไปหาหมอ ขอบอก เจ็บๆมากๆๆ
เพราะว่าหมอบอกกูว่า โห ทำไมปล่อยไว้นานจัง
ทีหลังถ้าหูอื้อเมื่อไรก็มาเลย อย่าปล่อยไว้
เพราะว่าทั้งขี้หูและหนองจับตัวกันเปงก้อนเลย
หมอก็ถามกูว่าชอบปั่นหูใช่ไหม กุก็บอกว่า ค่ะ
หมอก็บอกว่าทีหลังอย่าทำบ่อย เพราะยิ่งใช้สำลีปั่นหู
บ่อยๆมันจะยิ่งทำให้ขี้หูอัดแน่น แล้วพอน้ำเข้ามันก็เลยอักเสบ
หมอก็บอกว่า เด๋วหมอจะแคะหูนะ กูก็ถามว่า เจ็บไหมค่ะ
หมอก็ตอบว่าไม่เลย เพราะหมอเปงคนมือเบา ไม่เจ็บครับ
แม่งๆๆๆโครตๆๆๆเจ็บ กูดันไปบีบหัวเข้าหมออีกต่างหาก
เพราะว่ามันเจ็บเกินจะทนไหว กุก็เลย กรี๊ดแล้วก็บีบหัวเข้าหมอ
ในที่สุดก็เรียบร้อย โฮ น่ากลัวจิงๆๆ ขี้หูเปงก้อน+หนองแห้งๆๆติด แหวะ
หมอดันให้เปงที่ระลึกอีกต่างหาก กูจะบ้าตาย
แล้วก็นั่งคุยกะหมอเปงชั่วโมง เพราะว่ากูใส่เสื้อเภสัชไป
หมอเลยถามแล้วก็สนใจแพทย์แผนไทย เลยนั่งคุยกันเปงชั่วโมง
แล้วหมอก็ให้ยามาหยอดหู แต่กูไม่กล้าหยอดว่ะ
เพราะกลัวหุอื้ออีก เพราะว่าน้ำยาจะต้องไหลเข้าอ่ะดิ
กูกลัวมันไม่ออกมาอ่า แต่ต้องทน น่ากลัวจิงๆๆ
July 02 *-*อินดี้ย้ายร้านแล้วเปิดใหม่*-* 29/06/2550
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่อินดี้เปิดร้านใหม่
ความจิงก็ไม่เชิงเปิดใหม่หรอกนะ
เพราะว่าย้ายจากที่เก่า ไปอีกที่หนึ่ง ก็ใกล้ๆกันนั้นแระ
กว่าจะเปิดได้ก็เหนื่อยเอาการ เพราะต้องไปช่วยพี่หมูทำร้าน
ความจิงกูก้ไม่ได้ทำไรสักเท่าไร เพราะไปนั่งเฝ้าเนทมากกว่า
ตอนแรกกะว่าจะไม่ไปวันเปิดร้านซะแล้ว
เพราะว่าไม่สบาย แต่พอดีบอกพี่หมูไว้แล้วว่าจะไป
แล้วพี่เค้าก็บอกว่าถ้ามาจะให้เหล้าฟรีกูก็เลยต้องไป
ไม่ใช่เพราะเหล้านะ แต่เพราะนัดเพื่อนไว้แล้วต่างหาก
ก่อนไปกูก็กินยาพาราไป 2 เม็ด แต่มันช่างไม่ช่วยไรเลย
กูก็ยังปวดหัวตัวร้อนเหมือนเดิม เซงเลยกินไม่ม่วน
แถมพวกเพื่อนมันจะกินเหล้าแต่กูจะกินเบียร์อยู่คนเดียว
กูก็เลยต้องกินเหล้าตามพวกมัน แหวะ!!!ไม่ร่อยเลย
โต๊ะกูก็มีพี่ต้น อ้อม โบว์ กุหลาบ แล้วก็กู
โต๊ะอื่นๆในร้านก็รู้จักกันหมด เพราะว่าพี่หมูแจกเหล้า
ให้คนที่ช่วยทำร้านหมดเลย ก็เลยรู้จักกันหมด
 แล้วกูก็นั่งโต๊ะกูบ้าง นั่งกะเนทบ้าง ไปโต๊ะยิวบ้าง
กุก็เดินไปเดินมาตามประสากูแระ สักพัก ยิวก็วิ่งมาบอกกูว่า
ไปดูเพื่อนมึงดิ มันนั่งอยู่หน้าห้องน้ำ เมารึเปล่าว่ะ
กำ กูรีบวิ่งไปดู แม่ง กุหลาบเมาจิงๆด้วย
มันเอาหัวมุดกรงกระต่ายอยู่ กูก็เอามันลุก
มันก็ไม่ยอมลุก มันก็บอกว่ามันไม่เอา มันจะไปกินต่อ
ซวยละสิ พอมันลุกได้ มันก็ไปชนแก้วกะโต๊ะอื่นไปทั่ว
ทั้งโต๊ะพี่ๆๆๆและเพื่อนๆๆกูแถมคนไม่รู้จักอีกแยะ
มันก็ชนไปทั่ว แถมไปชนแก้วเค้าจนแก้วร้าว
ยังไม่พอกินแล้วปาแก้วทิ้งอีก แม่ง กูละเซง
แล้วเพื่อนกูก็บอกว่า กล์อฟมึงพาเพื่อนมึงไปเก็บเถอะ
มันเริ่มไม่รู้เรื่องแล้ว กูก็พยายามนะ แต่มันไม่ยอมกลับ
จนกุอายอ่า แบบว่ามันป่วงมากๆๆ ทำซะจนคนในร้านไม่กล้ากินต่ออ่า
ต้องมาดูมันหมดเลย สุดท้าย พี่ต้นก็ต้องอุ้มมันใส่รถ เก็บส่งหอ
ในที่สุดกูก็ทำได้ เย้ๆๆ แต่เพื่อนกูมันไปต่อกันหมดเลย
กูก็อยากไปนะ แต่ก็อยากอยู่อินดี้ต่อ ก็เลยให้พวกมันไปก่อน แล้วกุค่อยตามไป
 สุดท้ายก็ก็ไม่ได้ไปต่อ เพราะกินอินดี้จนดึกอ่า
ประมาณ ตี 1 มั้ง อีกอย่างนั่งข้างยิวได้ไง เลยไม่อยากไป อิอิ
กูก็นั่งไปคุยไป เริ่มจะรู้สึกมึนๆแระ
เพราะตอนแรกกูนั่งกินเบียรืกะเล่ตอนบ่ายโมงแล้วก็ไปอาบน้ำ
มากินเหล้ากะเพื่อนต่อ แล้วก็นั่งกินเบียร์กะยิวอีก พอหลังๆสาวเชียร์
เริ่มป่วงใส่เหล้าให้กูเฉย กุก็กินๆๆผสมกัน
จนไม่รู้ว่าไหนคือเหล้าไหนคือเบียร์
กูนั่งกะยิว โดยไม่สนว่าเนทจะว่าไง เพราะไม่ได้นั่งกะเนท
เนทนั่งกะพี่ๆ ยิวก็โอบกุแต่กุก็ไม่ได้คิดไร
ไม่นึกว่าเนทจะหึง พอกุเริ่มเมา ยิวก็จะไปต่อแว
ก็ถามกูว่าจะกลับบ้านไหม เด๋วมันจะไปส่ง
แต่เนทมันก็บอกว่าจะไปส่งเอง กูก็เลยไปกะเนท
กูแทบจะจำไรไม่ได้นอกจาก คำที่เนทบอกว่า
ทำไมต้องนั่งใกล้ยิวด้วย เนทไม่ชอบเลย
กูเงียบเลยไม่มีคำตอบ แล้วก็เข้าบ้านนอน ปวดหัวโครตๆๆๆ
 ปล. กูถ่ายรูปติดใครไม่รู้มาด้วย ดูดีดีนะ น่ากลัวมากๆ กูเอาไว้ที่อัลบัมรูปนะJune 23 -*-กูโดนอาจารย์ด่าว่ะ-*-************************
แม่ง!!!วันนี้กูโครตซวย ไปเรียนสายเพราะนอนดึก
ก็กูไม่ได้นอนมา3วันแระ ปั่นงานจนโทรม
พอมาวันนี้ก็เลยตื่นสายนิดหน่อย
พอถึงเวลาพรีเซ้นงาน
แม่ง!!!กุโดนด่าว่ะ โดนเรื่องเหี้ยไรไม่รู้
มันบอกว่ากลุ่มกูทำไม่ถูกทาง
เชี้ยเอ๊ย ก็กูไม่เคยรู้เลยว่าต้องทำไปแนวไหนยังไง
จารเองก็ไม่ได้บอก ก็กูเข้าใจของกูแบบนี้อ่า
ให้กูทำไงอีกละ ทีกลุ่มแรก ก็ไม่ถูกทาง
แต่เสือกไม่โดนด่า เหตุผลนะหรอ หนึ่งในกลุ่มนั้นเปงเพื่อนของลูกสาวมัน
เวงจิงๆ มันเลยบอกว่าไม่เปงไรนี่เปงกลุ่มแรกเลยไม่รู้ว่าจะไปทางไหน
ให้อภัย แล้วก็ปล่อยไปเลย โดยที่ไม่ได้บอกเลยว่า
ให้ไปทำยังไงมา ให้ทำไปทางไหน
กลุ่มที่ 2 อย่างกูก็ซวยดิ
มืดแปดด้าน เสือกโดนด่าซะงั้น
บอกว่ากลุ่มกูทำไมเอาข้อมูลแต่ในหนังสือ
อ้าว ก็มึงเองไม่ใช่หรอ ที่บอกกูว่า
ให้เอาข้อมูลเล่มนี้เปงหลักเพราะละเอียดที่สุด
กูก็เอาเปงหลักแล้วหาทางเน็ตมาเสริมแล้วไง
ดันมาว่ากูเอาหนังสือเปงหลัก เชี้ย
พอมันว่าๆๆๆๆแล้วบอกให้กูแก้ไข พาวเวอร์พ้อย หน้าชั้นเลย
กูก็นั่งแก้ไข ทำแบบไม่พอใจอ่ะนะ
กูโครตเครียดกุก็ทำหน้าไม่พอใจของกูแระ
แล้วก็พรีเซ็นใหม่
ตอนแรกนะ ด่ากูยิ่งกว่าอะไรดี
พอพวกกูเครียด ทำหน้าไม่พอใจ กูก็เสือกร้องไห้อีก
ก็กุไม่เคยโดนด่าเรื่องพรีเซ้นงานนี่หว่า กูรับไม่ได้
มันก็เสือกว่าชมกูว่า กูเก่ง เวลาแค่ไม่กี่นาทีกูก็ทำออกมาดี
ชมกูยังงั้นยังงี้ บอกว่าทำดีแล้ว
แม่งสัด แล้วที่มึงด่ากูเมื่อกี้ละ กูไม่ได้โง่นะ
ที่จะดูไม่ออกว่ามึงอ่า กลัวกูเสียใจเลยปลอบใจ
ไม่ทันหรอก กูเสียไปแล้วละ เอาคืนไม่ได้ด้วย
กูเกลียดมึงว่ะ อีเวง
************************************************* June 18 *-*ไม่มีชื่อที่กูต้องการ*-*ฝนตกแดดออกจนเปงเรื่องปกติที่กูต้องทำใจและยอมรับ
ทุกสิ่งทุกอย่างมันต้องมีทั้งที่ได้ดั่งใจและที่กูไม่ต้องการ
การที่กูเข้ามหาลัยกูได้เปลี่ยนแปลงในหลายๆด้าน
กูเคย...ไปไหนมาไหนคนเดียวไม่ได้****ตอนนี้...กูต้องไปไหนมาไหนคนเดียว
กูเคย...มีเพื่อนที่กูรักและรักกู****ตอนนี้...กูมีแต่เพื่อนที่ใส่หน้ากากและเห็นแก่ตัว
กูเคย...ขี้เกียจอ่านหนังสือเวลาสอบ****ตอนนี้...กูต้องอ่านหนังสือก่อนสอบครั้งละ5-6เล่ม
กูเคย...ไม่ชอบส่งงานตรงเวลา****ตอนนี้...กูต้องส่งงานให้ตรงเวลาทุกครั้งทำจนกูจะเปงบ้า
กูเคย...มีเวลาให้แฟนกูทุกวัน****ตอนนี้...กูไม่มีเวลาให้แฟนกูเลยกูเอาแต่เรียนๆๆจนโดนบอกเลิก
กูเคย...ไม่ค่อยได้กินเหล้าบ่อยๆนานกินที****ตอนนี้...กูกินจนกูชินกะมันไม่มีไรทำกูก็กินเครียดดีใจก็กิน
มีอีกหลายอย่างที่กูเปลี่ยนไปทั้งที่ดีขึ้นและเลวลง
กูก็อยากจะทำได้อย่างที่คนอื่นว่านะกูเบื่อเหมือนกันกับเรื่องเดิมๆ
เวา...เลิกกะมันเลย เล่...ถ้าเปงกูกูไม่เอามันแล้วแระ ทนได้ไงว่ะ แต่กูบอกมึงไว้อย่างว่ามี2ทางให้มึงเลือกระหว่าง ปลงหรือปล่อย อ้วน...ถ้ามึงยังจะเอาก็ตามใจแต่เปงกูกูคงไม่ทนแล้ว นิก...เลิกเถอะว่ะ หน้าอย่างมึงหาใหม่ได้ดีกว่านี้อีกแยะ เบส...ถ้ามันเปงแบบนี้ก็อย่าไปเอามันเลย เลิกดีกว่า
โอย!!!อีกแยะที่กูโดนด่ามา แต่ใครจะรู้บ้างว่ากูก็อยากเลิกมากๆ
กูพยายามที่จะอยู่คนเดียว พยายามที่จะไม่รักมัน แต่ไม่รู้ว่าเปงเหี้ยไรทำไมมันทำยากอย่างนี้
ไอ้เวงนี้มันมีไรดีนักหนาว่ะ มันอยากจะบอกเลิกมันก็บอก มันอยากจะกลับมาหากูก็ยังรอ
มันบอกจะไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้อีก กูก็ยังให้อภัย แล้วเมื่อไรละที่กูจะเลิกได้
กูนี่ก็ดีแต่ปาก ปากบอกกุทำได้แน่ๆ แต่ที่ไหนได้ กูนั่งร้องไห้จะเปงจะตาย
ตอนไม่มีมัน กูนี่คงเปงของตายสำหรับมันแล้วแระ กูคงเลือกได้แค่ปลง กูนี่บ้าจิงๆ
คนดีดีที่รักกู ทำไมกุเสือกไม่รักมันว่ะ ไปรักไอ้เหี้ยนี่ทำไมก็ไม่รู้
***************************************************
ปล.นิกถ้ามึงได้เข้ามา มึงอาร์มมันจะโทรหามึงว่ะ ถ้ามึงว่างโทรหามันด้วยนะ0849871289 กูไม่รู้จะบอกมึงยังไง เพราะไม่รู้ว่ามึงใช้เบอร์ไรแล้วก็ไม่ค่อยได้เจอมึงทางเอ็มด้วย ถ้าเข้าไปบอกในเปซมึงเด๋วแฟนมึงก็รู้อีกเอาอย่างนี้ละกันนะบอกที่นี่เลยละกัน
June 05 *-*เกียรตินิยมของคณะ ฮ่าๆ*-* เช้าของวันมอบตัวเป็นศิษย์ที่คณะ
เราไปคณะเช้ามากๆๆเพราะว่าต้องไปซ้อมรำเปิดงาน
เบื่อจิงๆกะการที่ได้ซ้อมก่อนแสดงแค่ 1 วัน เนี้ย
เกิดมาก็ไม่เคยรำไทยเต็มตัวกะเค้าสักที ก็เคยรำแต่พื้นเมืองอ่ะนะ
ซ้อมๆๆๆจนเบื่อ เพราะยากมากๆๆๆ เริ่มไม่อยากรำแระ
แต่ถอนตัวไม่ได้ อาจารย์บอกว่าไม่ต้องรำก็ได้ แต่อาจารย์จะนั่งรอเรารำอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน
กำ แบบนี้มันมัดมือชกชัดๆๆๆๆ เราก็เลยต้องรำ
พอแสดงมาจิงๆ มันก็ผ่านไปด้วยดี ถึงแม้จะมั่วท่าบ้างก็เถอะ
แล้วเราก็มานั่งในงาน เพื่อนก็บอกว่าเราไม่ได้เกียรตินิยมนะ
เพราะเมื่อกี้อาจารย์มาจัดที่นั่ง คนที่ได้เกียรตินิยม แต่ไม่เหงจะมีชื่อเราเลย
เราก็ อือ (ตอนแรกนึกว่าจะได้ เพราะเกรดถึงอ่า-*-)
ก็แอบเศร้านิดๆ แล้วก็ไปนั่งข้างหลัง นั่งๆๆๆแล้วก็ถึงเวลามอบเกียรตินิยม
ดูคนอื่นเค้ารับกัน-*-ทำไมเราไม่ได้ แงๆๆๆๆๆๆ
นางสาวเบญจวรรณ อินต๊ะวิไล นักศึกษาชั้นปีที่ 2
ชื่อเรานี่หน่า เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เราได้ด้วยหรอเนี้ย แอบเคืองเพื่อนนิดๆที่โดนแกล้ง
เพราะเราต้องได้ไปนั่งข้างหลัง เลยออกไปรับช้า เขิน ด้วย แล้วเพื่อนๆก็หัวเราะแล้วบอกว่า
ฮ่าๆๆๆ มันได้ได้ไงว่ะ ความประพฤติก็รู้ๆกันอยู่ แต่ดันเสือกเรียนดี ฮ่าๆ
แล้วก็ไปดูรายชื่อน้อง ไม่จิง เปงไปได้ไง น้องเราออกไปแล้ว
สรุปเราไม่มีน้องรหัส เพราะน้องเรามันออกไปก่อน เซงเลย
 -*-ช่วงนี้ฝนตกแทบทุกวันเลย น่าเบื่อ จิงๆๆๆ-*-
May 22 *-*การประกวดแดนเซอร์ครั้งแรก*-*  โหลๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆกล์อฟหรอ ค่ะ
พี่มายนะ เอ๋อ ไม่รู้จัก
วันนี้ว่างไหม ว่างค่ะ
ไปช่วยงานพี่หน่อยดิ งานไรค่ะ
ไปเต้นให้พี่หน่อย งงค่ะ
พี่เดี่ยวบอกเรื่องที่จะให้ไปเต้นรึยัง บอกแล้วค่ะ
อือพี่มายต้องการให้มาซ้อมวันนี้นะ ตอนเย็น มาได้รึเปล่า ได้ค่ะ
โอเคงั้นเด๋วเจอกันนะ...........ตู๊ด ๆๆๆๆ
  นี่คือการเริ่มต้นของการประกวดแดนเซอร์ครั้งแรกในชีวิต
โหย..สุดยอด แบบว่า ไม่รู้เรื่องไรเลย ว่าเต้นที่ไหน เมื่อไร และเต้นเพลงไร
พี่เดี่ยวบอกแค่ว่าช่วยไปเต้นให้หน่อย เราก็นึกว่าเต้นเฉยๆ นึกไม่ถึงว่าจะให้ไปประกวด
บอกวันศุกร์แต่ประกวดวันอาทิตย์ มีเวลาซ้อมแค่ 2 วัน และต้องเต้น 2 เพลง
เพลงช้าและเพลงเร็ว สุดๆๆๆๆๆๆ เหนื่อยมากๆๆๆๆๆๆ
แถมวันจันทร์มีสอบ กายวิภาคอีก พี่มายให้หยุดพักเมื่อไร ต้องเอาหนังสือมาอ่านทุกที
และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง ตื่นเต้นมากๆๆๆๆๆๆ แต่ละทีม ดูท่าทางจะเก่งกันทั้งนั้น
แต่เราว่าชุดทีมเรา เด่น กว่า สวยกว่า แถมการแต่งหน้าก็เก๋กว่า ฝีมือพี่เดี่ยวทั้งคน
ไม่ว่าจะขี้เหล่ขนาดไหน พี่เดี่ยวก็สามารถทำให้สวยได้อยู่แล้ว อิอิ
เต้นๆๆๆๆไป แล้วก็นั่งรอๆๆๆๆ เย้ๆๆๆผลออกมาแล้ว
แง่ว....ได้ที่ 2 ค่ะ ก็ดีแล้วนี่หน่า ซ้อมแค่ 2 วัน เอง ได้แค่นี้ก็ดีแล้ว แอบเสียใจนิดหน่อย
แล้วก็กลับมาอ่านหนังสือต่อนิดหน่อยแล้วก็นอน
9 โมง ก็ตื่นไปสอบ ถ้าเราอ่านมาอีกนิดต้องทำได้ดีกว่านี้แน่นอน
แต่ช่างเถอะ ก็ทำได้นี่หน่า ถึงแม้จะไม่เต็มที่ก็ตาม
ดีกว่าทำไม่ได้อีกนี่หน่า อย่าคิดมาก ทำได้แค่นี้ก็ดีแล้ว อิอิ
April 20 วันสงกรานต์ที่ผ่านมา
13/04/2007
วันนี้ต้องตื่นเช้า เพราะพี่หนึ่งให้ไปที่ร้าน 9 โมง
แต่เราไปตอน 10 โมงกว่า นึกว่าจะโดนด่า กลับไม่โดนซะงั้น
แล้วก็แต่งหน้าแต่งตัว แล้วก็นั่งรอเวลาที่จะเริ่มเดินขบวน
ปีนี้ได้ใส่ชุดสีม่วง แบบห่มสไบ หน้าเรายิ่งโบราณอยู่มาใส่ชุดนี้โครตโบราณ
ปีนี้เดินตั้งแต่ หน้า ร.5 แล้วก็เดินผ่านพ่อขุนแล้วก็ไปหยุดตรงที่หน้าประตูเชียงใหม่
สุดๆๆๆๆไกลมากๆ แถมร้อนอีกต่างหาก โครตดำเลย ไหม้หมด ตลอดทางก็โดน
สาดน้ำเปียกตั้งแต่หัวถึงตีน ฮ่าๆ จะว่าไปก็หนุกดีเหมือนกัน แถมได้ตังด้วย อิอิ
 15/04/2007
วันนี้ตื่นโครตเช้าเพราะเปงงานแต่งพี่บอย ตื่น ตี 5
ตื่นมาแต่งตัวแต่งหน้าทำผม ให้พวกพี่ป้าน้าอาแล้วก็น้องๆ
รู้แระว่า ถ้าจบจะทำอาชีพไร เปิดร้านเสริมสวยดีกว่า ฮ่าๆ
พอทุกคนสวยหมด เราก็ขอไปแต่งตัวบ้าง โหย เวลาเหลือแค่นิดเดียวเอง
เราเลยไม่ได้แต่งไรมาก แค่ใส่ชุดแล้วก็ออกมาเลย
ไม่ได้แต่งไรเลย สวยธรรมชาติ
พอไปถึงบ้านเจ้าสาวขอบอก เจ้าสาวไม่สวยเอาเสียเลย
แต่งออกมาดูแก่ๆไงไม่รู้ ตัวจิงก็ดีอยู่อ่ะนะ แต่แต่งแล้วไม่สวยว่ะ
แต่พี่ชายเราดิ อุอุ เพิ่งเหงมันหล่อก็วันนี้แระ ดูดีชิบหาย
แต่สงสัยจะอยู่กันไม่รอดว่ะคู่นี้ เพราะแต่งปุ๊ปญาติทั้ง 2 ฝ่าย ทะเลาะกันปั๊ป
โครตฮา แต่ความรักต้องชนะทุกอย่าง เอาใจช่วยละกัน*-*
 17/04/2007
วันนี้เรากลับเชียงรายแล้ว จะว่าไปเล่นน้ำที่กว๊านก็หนุกเหมือนกัน
หนุ่มๆแยะดี ชอบๆ เราเล่นจนดำหมดเลย แถมผิวไหม้อีกต่างหาก
ก็ทำไงได้ละ ปีนี้ไม่มีใครมาด่า ว่าห้ามใส่แบบนั้นห้ามใส่แบบนี้
เราก้เลยใส่ตามใจชอบเลย ทั้งขาสั้นเสื้อกล้ามใส่หมด ผลออกมาเลยดำปิ๊ดปี๋
ในที่สุดเนทก็บอกเลิกเรา เราเกลียดวันที่ 17 เมษายนที่สุดเลย
เราโดนบอกเลิกวันนี้มา 3 คนแล้วนะ อะไรจะตรงกันขนาดนั้น
ไม่อยากให้ถึง วันที่ 17 เลย เกลียดๆๆๆๆ
17 เมษายน โดนบอกเลิกไป 3 คน
17 ตุลาคม โดนบอกเลิกไป 1 คน
อะไรจะพร้อมใจกันกะวันที่ 17 ขนาดนี้เนี้ย
เนทบอกว่าเบื่อเราแล้ว เรามันน่ารำคาญ พูดมาต่างๆนา
เราก็เลยบอกว่าอย่าชักแม่น้ำทั้ง 5 เลย บอกมาคำเดียวว่าจะเลิกไหม
มันก็บอกว่า อือ เลิก โหย น้ำตามาจากไหนว่ะ ไหลพรากๆๆๆๆๆๆๆ
ร้องไห้จนไม่รู้จะร้องยังไงแล้ว มันรู้สึก...ไม่รุ้ดิ บอกไม่ถูก
แต่ช่างเถอะ ถ้าเปงเนื้อคู่กันจิงมันก็ต้องได้อยู่ด้วยกันอยู่ดี
แต่ถ้าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ ต้องทำใจแระ *-*
อนาคตไม่แน่นอนหรอก จิงป่ะ ใครจะรุ้ ไม่แน่ เราอาจจะกลับมาดีกันก็ได้
เราไม่รู้จะทำไง เลยชวนยิวกะมิ้วไปกินเหล้าเฉย
ผลออกมา เมาอ่ะดิ แต่ไม่มากนะ เพราะกินไปนิดเดียวเอง
เพราะเราต้องมาทำงานต่อแล้วก็ยิวกะมิ้วไปเที่ยวต่อด้วย อยากไปด้วยจัง แต่ต้องทำงานส่ง อุอุ เสียดาย
 *-*ปล. แอดบวช 23 นี้แล้วนะ ขออนุโมธนาสาธุ*-*
April 12 *-*วันสงกรานต์*-*                วันนี้ตื่น 9 โมงเช้าเพราะต้องไปวัดเพื่อไปทำบุญและรดน้ำดำหัวผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้าน
เมื่อวานเราไปกินอะไรมาก็ไม่รู้ ท้องเสียก็เลยไม่ค่อยมีแรง
ไปนั่งในวัดได้สักพักก็กลับมาบ้านแล้วพ่อก็มาเรียกไปรดน้ำดำหัว
เราก็เลยไปทั้งๆที่ไม่มีแรง ตอนที่เราให้พ่อกะแม่มัดมือให้ รู้สึกว่าแม่จะอายนะ
เพราะว่าแม่ทำไรไม่ถูกเลย สงสัยจะเขินที่เราไปไหว้แล้วก็ให้มัดมือ อุอุ
เราอยากจะกราบแม่ พ่อ ปู่ ย่า แต่ก็อายไม่กล้าทำอ่า
พองานเสร็จเราก็กลับมานอนที่บ้าน
แต่น้องเราดิ มันงอแงจะเที่ยว เราไม่มีแรงก็เลยไม่ไป แล้วกิ๊ฟมันก็งอนเข้าห้องไป
พอตอนเย็นๆ เราก็เลยพาน้องกิ๊ฟไปขับรถเล่นแล้วก็ไปซื้อของด้วย
ออกจากบ้านได้นิดเดียวก็เปียกเลย เปียกตั้งแต่หัวจรดเท้า
โครตหนาวแต่ก็ต้องทนเพราะกิ๊ฟมันอยากเที่ยว วันนี้ขอเปงพี่สาวที่แสนดีวันหนึ่งละกัน
กลับบ้านมาก็นอนอย่างเดียวเลย ไม่มีแรงจิงๆทั้งหนาวทั้งท้องเสีย
พรุ่งนี้ก็ต้องไปเดินขบวนอีก แล้วจะเอาแรงที่ไหนไปเดินละเนี้ย
แต่ไม่เปงไร เราต้องสู้เพื่อเงิน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
 เด๋ววันที่14 นี้ เราก็ต้องไปพะเยาแระ ไม่อยากไปเลย
อยากเล่นที่เชียงรายมากกว่า แต่พี่บอยจะแต่งงาน
เราก็เลยต้องไป ไม่น่าแต่งวันสงกรานต์เลย
วันอื่นก็มีนี่หน่า โครตเซง เล่นที่พะเยาไม่ค่อยมีเพื่อนอ่า
มีก็แต่พี่กะน้อง ไม่มีเพื่อนเลยไม่สนุก
เราจะพยายามกลับมาก่อนเพื่อนๆจะเลิกเล่นน้ำละกัน*-*
 April 09 *-*วันแรกของการเล่นน้ำสงกรานต์*-* วันนี้ปู่พาไปเล่นน้ำที่พัทยา3
ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้ไปซะละ เพราะว่าฝนตก
แต่กิ๊ฟมันไม่ยอมมันจะไปให้ได้ ปู่ก็เลยพาไป
วันนี้แค่วันที่9เองทำไมเค้าเล่นน้ำกันแล้วอ่า ทั้งๆที่ยังไม่ถึงก็เปียกก่อนซะแล้ว
พอไปถึงกิ๊ฟก็เล่นน้ำเลยไม่กินอะไรสักอย่าง เราดินั่งกินอย่างเดียว อิอิ
แต่แล้วเราก็โดนแกล้งจนได้ เราโดนอุ้มลงน้ำเฉย-*-เปียกเลย
แล้วเราก็เลยเล่นน้ำจนไม่มีแรง แล้วก็กลับบ้าน
ปู่บอกว่าถ้าทำตัวเปงเด็กดีอีกก็จะพาไปเที่ยวอีก
กำ!!แล้วเราเปงเด็กไม่ดีตรงไหนเนี้ย หึหึ เซงเลย
 เอ่อ!!เมื่อวานเราไปเที่ยวที่บ้านครูพิศมาด้วย
ตอนแรกก็ไปนั่งกินข้าวที่บ้านเมด ก็มี เรา อาท ตั๊ม ไผ่ แอด
นั่งกินๆๆๆๆจนทุ่มกว่าก็พากันไปบ้านครูพิศ แต่ครูพิศไม่อยู่
เพราะครูพิศโดนแก้วบาดเท้า ไปเย็บแผลที่โรงพยาบาล
เราก็เลยไปเที่ยวไนท์รอ แล้วก็ไปที่บ้านครูพิศอีกรอบ
พอก้าวเข้าไป โห!!ตั้งวงกินเหล้ากันเฉย
ก็มีน้องๆที่จบปีนี้อ่า พวกน้องหนุ่ม น้องฉัตร น้องดรีม
แล้วก็อีกแยะที่เราไม่รู้จัก นั่งกินเหล้ากันอยู่
มีอาจารย์อยู่คนหนึ่ง เราไม่ชอบเลย ทำตัวไม่เหมาะกับการเปงอาจารย์เลย
ชื่อไรนะ เราก็จำไม่ได้ รู้แค่ว่าเปงครูมาใหม่ จบจากแม่ฟ้าหลวงแล้วก็มาสอนที่ ท.6
ไม่อยากจะบอกเลยว่า.....สุดๆๆๆ ใครเหงสภาพตอนนั้นแล้วจะไม่อยากเรียกว่าครูเลยแระ
สุดๆๆ เกินที่จะสามารถบรรยายได้
พอนั่งๆๆๆคุยกันไป จนถึงเที่ยงคืน เราก็อยากกลับบ้านแต่ไม่มีใครไปส่ง
เพราะพวกมันแกล้งเราบอกว่าห้ามใครไปส่งเด็ดขาด มันบอกว่าเที่ยวกะคนอื่นกลับบ้านดึกๆได้
แต่มาเที่ยวบ้านครูทำไมรีบกลับ เราก็เลยนั่งๆๆๆๆๆอยู่เฉยๆ
แล้วแอดก็มาบอกว่าจะกลับไหมเด๋วมันจะไปส่ง มันบอกว่าเราน่าสงสาร อุอุ
เราโครตดีใจ เราก็เลยกลับบ้านกะแอด
ความจิงเราก็ไม่อยากกลับหรอกนะ แต่เราไม่รู้ดิ บอกไม่ถูก
ก็พวกมันนั่งเล่นไพ่กันอ่า แล้วเล่นไพ่ที่เราเล่นไม่เปง เราก็เลยเบื่อมั้ง
ก็เลยอยากกลับ การที่เที่ยวกะเพื่อนแบบนี้ แบบว่า โนแอล อ่า
มันก็มีความสุขไปอีกแบบเน๊าะ เราชอบ วันหลังก็ชวนเราไปอีกนะ
 เรื่องเรากะเนท ทำไมมีแต่คนถามกันจังว่าตอนนี้เปงไง
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ความสัมพันธ์เปงไง
เอาเปงว่าเรากะเนทยังไม่ได้บอกเลิกกัน แต่ห่างกันไม่สนิทกันเหมือนเดิม
ไม่ได้โทรคุยทุกวัน ไม่ได้เจอกันทุกวัน แล้วก็ไม่เหมือนเดิมเท่าไร
เพียงแค่ถ้ามีเรื่องให้ช่วยก็โทรไปหา แล้วก็ยังไปส่งไปทำธุระได้
เรากะเนทต่างก็ถอยคนละก้าว ให้โอกาศกันที่จะมองหาคนใหม่
เพราะอาจจะเจอคนใหม่ที่ดีกว่าทั้งเราแระเนทก็ได้
เอาเปงว่ายังไม่ได้บอกเลิก แต่มันไม่เหมือนเดิม*-*
 แล้วเรื่องเรากะเจี๊ยบอีก ขอร้องละถ้าเจอเราอย่าถามถึงเรื่องนี้
อีกเลยนะ ได้ยินแล้วมัน...เราบอกตามตรงเลยว่า
เราไม่อยากได้ยินชื่อนี้อีก แล้วก็ไม่อยากคบเพื่อนแบบนี้อีกแล้ว
เราไม่เคยรู้จักคนๆนี้ อย่าถามถึงมันที่เราอีกเลยนะ ขอร้องละ
 ป.ล.โหน่ง บวชแล้วนะบวชวันที่ 8 เม.ย.บวชประมาณ 7หรือว่า 9วันนี้แระ
เราก็จำไม่ได้ แล้วแอดก็จะบวชวันที่ 21หรือว่า22นี้แระ
ยังไงก็โทรไปถามมันอีกทีนะ ว่าจะบวชวันไหนกันแน่*-*
 April 08 *-*ยอมเจ็บดีกว่าโดนบอกเลิก*-*
ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง ถึงแม้มันจะปิดให้แค่ 10 วันก็เถอะ คณะเรายอมปิดให้พักแล้ว เย้ๆๆๆดีใจจัง เหนื่อยมานานแสนนาน แต่ถึงจะปิดให้ก็ต้องมีงานสั่งมาให้ทำตอนปิดอยู่ดี ทำไมมันให้พักจิงๆอ่า เราเหนื่อยนะ พวกอาจารย์ไม่เหนื่อยบ้างรึไง ก็คนเหมือนกันนี่หน่า หน่าจะรู้สึกและเข้าใจกันบ้าง ไม่น่าเลือกเรียนที่นี่เลยเรา สุดๆอ่า เกือบจะทนไม่ไหวแล้วนะ สุดยอดแห่งความเหนื่อย จากเราที่เคยเปงคนขี้เกียจกลายเปงคนที่ต้องทำงานส่งตรงเวลา ทำทุกวันจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน โทรมหมดแล้ว คนอื่นเค้าไปเรียนมหาลัยเค้าสวยๆกันหมด เราดิโครตโทรม หาความสวยไม่ได้เลย
มาถึงเรื่องความรักกันบ้าง ช่วงนี้เราเจอแต่ปัญหา แล้วก็เปงเรื่องใหญ่โตซะด้วย เราไม่ได้ตั้งใจให้มันเปงแบบนี้นะ ไม่ได้อยากให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้น ความผิดทั้งหมดเรารู้ตัวดีว่าเราเปงคนผิดเอง แต่เราก็ไม่สามารถที่จะบอกถึงเหตุผลที่เราทำแบบนี้ได้ เราตัดสินใจแล้วละ เราจะไม่เลือกทั้ง 2 คน เพราะถึงยังไงเราก็เปงคนเจ็บอยู่ดี แล้วอีกอย่างเราไม่อยากเปงคนเลวรอบ2 พวกนายคบกันมากี่ปี จะมาจบความสัมพันธ์กะแค่เรื่องนี้หรอ เราดิเปงใครมาจากไหนก็ไม่รู้ อยู่ดีดีมาทำให้เพื่อนแตกกันได้ไง เรื่องนี้ให้มันจบที่เราดีกว่า เรื่องนี้...ไม่เกี่ยวเลย อย่าไปโทษมัน เราผิดเอง ตบมือข้างเดียวมันดังไม่ได้หรอกนะ อีกอย่างเราคุยกะ...แล้วว่าไม่มีอะไร เราไม่ได้เปงอะไรกัน เปงแค่เพื่อน แต่ถ้าเรายังฝืนอยู่ต่อไป เรื่องแบบนี้มันก็ต้องเกิดขึ้นได้อีก เพราะฉนั้นเรายอมออกมาดีกว่า บางทีเนทอาจจะมีความสุขก็ได้ ที่ไม่มีคนคอยยุ่ง ไม่มีคนคอยด่าแล้วก็สร้างปัญหาให้เนท เราขอโทษนะที่ต้องทำแบบนี้แต่เราไม่รุ้จะทำยังไงแล้ว เนทก็ทำตัวห่างกับเราไปทุกวัน เราไม่อยากโดนบอกเลิก เรารู้ว่าวันนั้นมันต้องมาถึง เราขอเปงคนไปเองดีกว่า
*-*เรารักเนทนะ รักมากด้วย แต่ขอเปงคนจากไปดีกว่าที่จะเจ็บอยู่อย่างนี้ทุกๆวัน*-*
March 13 เพื่อนเราทำให้อ่า สวยป่ะนี่ต้อมทำให้นะเนี้ย โหย!!คิดชื่อได้ไง
โครต... แต่เราก็ชอบนะ มากๆด้วย
สวยดี ขอบคุณมากนะค่ะ
เด๋วจะซื้อลุกอมให้ 1 เม็ด อุอุ March 06 *-* ไปตัดผมมา ไม่สวยเลย*-* วันนี้เราไปตัดผมมา ไม่สวยเลย
หน้ากลมอย่างกะซาลาเปา โครตตลก
ไม่น่าเลยเรา คิดผิดจิงๆ
ตอนแรกก็ไม่คิดที่จะตัดหรอก
กะว่าแค่ไปส่งยิวกะทรายตัด
แต่มันทนไม่ได้ก็เลยลองตัดดู
โหย ที่ไหนได้ออกมาโครตไม่สวย
รับไม่ได้จิงๆ แถมหน้ากลมเปง 2 เท่า
แล้วเราจะทำไงละเนี้ย วันที่15 นี้
เม.ย นี้ ต้องไปงานแต่งพี่ชายอีก
จะสวยทันไหมหว่า ถ้าไม่สวยละเซงเลย
วันนี้เนทอารมณ์ไม่ดี ไม่รู้เปงเหี้ยไรมัน
สงสัยเปงเพราะมันกำลังเลิกบุหรี่มั้ง
เลยอารมเสีย อยู่ดีดีก็มาด่าด่าด่า
แล้วก็ดีด้วยอีกสักครู่ก็ด่าอีก
เราละเซงจิงๆ ตอนแรกเราก็ง้ออยู่หรอก
หลังๆเริ่มเบื่อแระ ตามอารมไม่ทัน
เด๋วดีเด๋วร้าย ทั้งๆที่เราไม่ผิดก็ยังมาด่า
ช่างเถอะพรุ่งนี้ก็วันเกิดมันแระ
เอาใจมันสักหน่อย
อีกอย่างมันกำลังจะเลิกบุหรี่
เราต้องให้กำลังใจ อย่าชวนมันทะเลาะ
มันด่าก็ต้องทน เฮ้อ!!!
 *-* เราเปงไรไปเนี้ย อย่าบอกนะว่าจะนอกใจ*-* เราเปงไรไปอ่า เริ่มจะไม่เข้าใจตัวเองแระ
ทำไมเวลาอยู่ใกล้ๆ...แล้วรู้สึกดีจัง
รึว่าการที่เรากะเนทห่างกันมันทำให้เราเปลี่ยนไป
ไม่นะเราว่าเราไม่เปลี่ยนนะ แค่อาจจะเผลอใจไปนิดหน่อย
ไม่รู้ดิ เราก็งง วันนี้ที่...มาหาเรามีความสุข
อย่างบอกไม่ถูก ก็รู้นะว่าเปงได้แค่เพื่อน
มันคงเปงไปไม่ได้มากไปกว่านี้แระ
เราไม่อยากจะนอกใจเนทนะ เราไม่อยากให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นเลย
เราขอสารภาพผิดที่นี่เลยละกัน
ไม่ว่าเนทจะรู้หรือไม่(น่าจะรู้ชัวร์)เราขอโทษนะ
ที่เราเผลอนิดหน่อย เผลอไปแอบปลื้มคนอื่น
เราขอโทษนะ ก็ถือว่าหายกันละกัน เพราะเนทก็ทำกะเราไม้มาก
เรายังไม่ได้เอาคืนเลย ครั้งนี้ยังถือว่าเล็กน้อย
ถ้าเทียบกับสิ่งที่เนทเคยทำกะเรา
ไม่เปงไร เราจะพยายามไม่คิดไปมากกว่าคำว่าเพื่อนละกัน
เราสัญญา ว่าจะกลับมาเปงกล์อฟคนเดิม
คนที่มีแต่เนทไม่ว่าเนทจะทำไงกะเรา
เราก็จะทนแล้วก็ยอมจนกว่าความอดทนจะหมดลง
ส่วนนาย...เราไม่รู้นะตอนนี้เราเปงไร
เราไม่อยากให้นายทำแบบนี้เลย
อย่าดีกะเราอย่าแคร์เราอีกได้ป่ะ
แค่นี้มันก็ทำให้เรา 2 คน ผิดพอแล้ว
เรารู้นะว่านายอาจจะไม่คิดอะไรกะเราไปมากกว่า
คำว่าเพื่อน แต่การกระทำของนาย
มันทำให้เราแอบคิดมากกว่านั้น
เราไม่อยากให้นายทำตัวห่างรึว่าสนิทกันไปมากกว่า
เราอยากให้มันอยู่แค่คำว่าพอดี
เพียงแค่นี้เราก็รู้สึกผิดกะนายทั้ง 2 คนมากพอแระ
เราไม่อยากทำผิดเปงรอบที่ 2
 March 03 " Happy birth day to me..." เย้ๆๆในที่สุดเราก็ถึง 19 ซะที
รออีก 1 ปีก็จะได้เที่ยวแบบไม่ต้องกลัวตำรวจอีกแระ
วันนี้ที่บ้านเราจัดงานวันเกิดให้
แต่เราก็ยังไม่เข้าใจว่าจัดให้เรารึว่า
จัดให้เพื่อนย่ากะเพื่อนแม่ก็ไม่รู้
เพราะมีแต่คนแก่ๆๆ อุอุ เพื่อนเรามีน้อยกว่าอีก
แต่ไม่เปงไรยังไงก็ขอบคุณมากนะค่ะที่จัดให้
เราดีใจมากนะที่ทุกๆๆคนจำวันเกิดเราได้
แถมยังแข่งกันโทรมาแฮปคนแรกอีก
ขอบอกนะว่าเราดีใจมากๆๆแระก็ปลื้มมาก
แต่ขอบอกว่าเราโครตง่วงเลย
ทุกคนต่างโทรมาแฮปหลังเที่ยงคืนยันตี3
เราคุยจนแทบจะหลับคาโทรศัพท์
แต่ก็โครตดีใจที่มีคนนึกถึงเรา อุอุ
ถึงแม้จะง่วงก็ยอม อิอิ
ทำไมทุกคนพร้อมใจกันซื้อตุ๊กตาให้เราอ่า
ได้เต็มบ้านเลย ซื้ออย่างอื่นบ้างก็ได้นะ
ล้อเล่น เราชอบหมดทุกชิ้นเลย
โดยเฉพาะตุ๊กตาหมีสีฟ้า(ขอบใจนะที่ซื้อให้)
แระก็เจ้าของข้อความที่เราไม่นึกว่าจะจำวันเกิดเราได้
เรา....ปลื้มจนไม่รู้จะบอกไงแระ อิอิ
เราขอเก็บเปงความลับละกานว่าทั้ง2คนเปงใคร
เอ่อ!!พูดถึงของขวัญ เรางงจิงๆ
ทำไมเนทต้องเอาตังให้แทนของขวัญนะ
มันก็ดีที่จะได้เอาไปซื้อของที่ชอบ
แต่มันซึ้งไม่เท่าของที่ซื้อให้หรอกนะ
เฮ้อ!!ไม่เข้าใจมันจิงๆ
ทำไมวันเกิดเราปีนี้เราถึงได้ปลื้มแบบนี้นะ
ไม่เข้าใจจิงๆ อยากรู้เหตุผลเหมือนกันนะ
แต่ก็นึกไม่ออกว่ามีไรทำให้เราต้องดีใจขนาดนี้ด้วย
ขอบคุณสำหรับโทรศัพท์ทุกสาย ข้อความทุกข้อความ
ของขวัญทุกกล่องและขอบคุณทุกคนที่มางานวันเกิดเรา
ยังไงเราก็ขออวยพรวันเกิดตัวเองละกัน
ขอให้เราคิดสิ่งใดก็สมปรารถนา
ขอให้รวยๆๆๆมีความสุขมากๆๆๆ
เรียนได้เกรด AAAA
ที่สำคัญขอให้ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง สาธุ
 (ถ้าเจ้าของตุ๊กตาสีฟ้ากะเจ้าของข้อความเข้ามาอ่านเราอยากจะบอกว่าเรามีความสุขมากๆๆขอบคุณจิงๆๆ )
February 15 "..Happy...Valentine...Day..""..Happy...Valentine...Day.." ____00000000________________
__000000000000____0000000___ _00000000000000__0000000000_ _00000000000000_00000000000_ __0000000000000000000000000_ ____000000000000000000000___ ______00000000000000000_____ ________0000000000000_______ __________000000000_________ ____________000000__________ _____________0000___________ ______________00____________
February 13 เรื่องที่เจ็บที่สุดในชีวิตไม่ได้เข้ามาอัพซะนานความจริงก็อยากเข้ามาอัพนะ แต่สเปซเราเปงไรไม่รู้อัพไม่ได้ เราเลยปล่อยจนมาถึงวันนี้ เราก็แก้ไขแล้วก็เข้ามาอัพทันทีเพราะที่ผ่านมาที่เข้าอัพไม่ได้เราเจอเหตุการณ์ต่างๆมากมายมีทั้งดีและไม่ดี เราอยากเก็บความทรงจำเหล่านี้ไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เราเพิ่งรูนะว่าการที่เราเข้ามาอ่านสเปซที่ผ่านๆมา ทำให้เราได้นึกถึงวันเก่าๆ เราก็เลยอยากเก็บทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในนี้ตลอดไป เราจะเริ่มจากเรื่องนี้ก่อนเลยเพราะมันเป็นเรื่องที่ทำให้เรา
เจ็บมากที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้
20/12/2006
วันนี้เป็นวันที่เราเจ็บมากที่สุดเท่าที่เคยเจ็บมา
เรื่องมีอยู่ว่าวันนี้เวาจะไปเที่ยวแต่เราไปไม่ได้เพราะเราไม่สบายเป็นไข้หวัดใหญ่
เวาก็เลยไปกะแป้งน้อยกะแจงไปกินที่เกียร์ซิก
แล้วเนทก็โทรมาบอกว่าจะไปเที่ยวกับยิวและเล่เราก็ไม่ได้ว่าไร
เราถามว่าจะไปที่ไหนเนทก็บอกว่ายังไม่รู้เลย
เราก็เลยบอกว่าวันนี้เวากะแจงไปนที่เกียร์ซิก
เราก็ถามว่าจะไปไหมเนทบอกว่าไม่มีทางที่จะไป
แล้วก็สัญญากะเราว่าจะไม่ไปเราก็เชื่อใจ
เราก็กินยาแล้วก็เข้านอนตามปกติ
ประมาณตี3เกือบตี4 ยิวก็โทรมาถามว่ามีเบอร์แจงไหม
เราก็ถามว่าทำไมยิวก็บอกว่าไม่มีไรแค่อยากได้
แล้วยิวก็พูดออกมาว่า "ถ้ากูจีบแจงมึงคงจะสบายใจขึ้นนะ"
มันพูดขึ้นมาลอยๆแล้วก็เบาๆ เราก็เริ่มรู้สึกแปลกใจ
เราเลยถามว่าเกิดไรขึ้นมีไรรึเปล่า
ยิวก็บอกว่าไม่มีไรเราก็ถามว่าเจอแจงที่ไหนยิวบอกว่าเจอที่เกียร์ซิก
โห!!!ได้ยินชื่อนี้แล้วจิ๊ดเลย เนทตอแหลไหนบอกว่าไม่ไปไง
เราก็พยายามสงบอารมณ์แล้วถามยิวดีดี
ยิวก็บอกไม่มีไรไปนอนเถอะแค่นี้นะ
แล้วก็วาง เราก็งงเลยมันต้องมีไรแน่ๆ
เราก็เลยกดโทรสับหาเวาหาแป้งแต่ไม่มีใครรับเลย
สักพักยิวก็โทรมาอีก บอกว่าเนทไปส่งแจงแล้วหายไปเลย
เราได้ยินก็...สุดๆๆๆๆๆรับไม่ได้เราทนฟังไม่ได้เลย
เราร้องไห้ออกมาร้องจนไม่มีน้ำตาที่จะไหล
ยิวก็บอกว่าอย่าร้องมันไม่สบายใจ เด๋วมันจะไปหารอแปปนะ
เราก็ถามว่าแล้วตอนนี้ยิวอยู่ไหนยิวบอกอยู่บ้าน
เราก็เลยบอกว่าไม่ต้องมาก็ได้
เพราะมันไกลอีกอย่างตอนนี้กำลังตี5เองอย่ามาเลย
แต่ยิวไม่ยอมมันจะมาให้ได้ มันเลยบอกว่าอืองั้น7โมงเจอกันที่บ้านเรา
แล้วมันก็วางไปเลย เรายังไม่ได้บอกรับปากแต่มันทำแบบนี้เราก็เลยต้องรับปาก
เราก็เลยลองโทรเข้าหาแจง โทรเกือบ30กว่ารอบมันก็ไม่รับ
โทรตั้งแต่รู้เรื่องจนเกือบ7 โมงเช้ามันถึงจะรับ
เราก็ถามว่าอยู่ไหนมันก็ตอบว่าอยู่บ้าน
เราถามว่าใครมาส่งมันก็บอกว่าเพื่อน
เราก็ไม่ได้ว่าไรไม่ได้บอกว่าเรารู้เรื่องแล้ว
มันก็ไม่บอกแล้วมันก็บอกว่ามันง่วง แค่นี้นะ เราก็วาง
เนทก็เหมือนกันเราโทรหาก็ไม่รับแต่โทรมาบอกว่าจะกลับบ้านแล้วนะประมาณตี5กว่าๆมั้ง
เราก็ไม่ว่าไรกำลังเก็บอารมณ์อยู่ เราก็อืมๆๆแล้วก็วาง
โครตตอแหลแม่งโกหกกูได้หน้าด้านๆ
แล้วยิวก้มาหาเราแล้วบอกความจิงเราทุกอย่างจนเราร้องออกมากลางร้านอาหาร
(ไปส่งยิวกินข้าวเพราะมันหิว) เราเสียใจมาก มันทำกับเราได้ลงคอ
ยิวบอกว่าไปกินต่อที่นาโน่แล้วแจงมันก็ออกไปที่จอดรถออกไปทำไมไม่รู้
แล้วยิวก็ตามไปแต่ก็เห็นเนทกอดแจงอยู่เลยไม่เข้าไป
แล้วก็ไปกินต่อที่กรีนวิงยิวเห็นเนทกะแจงกอดกันแจงทำเศร้าๆเนทไปง้อไปคุยด้วย
เอ่อกูมารู้อีกทีว่ามันจูบกันด้วย
(แม่ง ตอนกูฟังกูโครตอยากฆ่าให้ตายทั้งคู่ ทำไปได้ไงว่ะ กูโครตเจ็บ)
แล้วก็ไปส่งแจงที่บ้านแต่หายไปนาน
เพราะยิวรออยู่หน้าบ้านเนทยิวเลยรู้สึกไม่ดีเลยโทรหาเรา
แล้วก็บอกเรื่องนี้ให้เรารู้ แล้วยิวก็ขอให้เราอย่าบอกเรื่องนี้ว่าเรารู้อย่าให้เราเลิกกะเนท
อย่าให้เราไปโวยเพราะเด๋วมันจะโดนเนทว่า
แต่ใครจะไปทนได้เราก็เลยไปหาเวากะแป้งแล้วถาม
แต่ไม่มีใครรู้เรื่องเลยเพราะทั้งคู่เมาจนไม่รู้เรื่อง
เราก็เก็บของทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเนทที่เนทเคยให้มาเราเก็บแล้วใส่ถุงเอาไปคืน
แต่เราแค่อยากฟังคำสารภาพจากปากเนทเอง
แต่มันไม่พูดความจิงมันตอแหลมันไหลลื่นมากไม่ยอมรับเลย
เราก็ไม่รู้จะทำไงให้มันยอมรับจนเราต้องให้เวาโทรคุยกะแจงแล้วเราก็แอบฟัง
โหย!!เราโครตเจ็บแจงบอกว่ามันไม่ได้นอนบ้านมันนอนที่โรงแรมวีเจซี
เราฟังแล้ว...แล้วเวาก็ถามว่านอนกะใครมันก็บอกว่านอนคนเดียว
เราทนฟังไม่ได้เราเลยขอถามตรงๆเลยว่า มีไรปิดบังเราไหม
มันก็บอกว่าไม่มีเราบอกว่าเรารู้หมดแล้วบอกมาเถอะแค่อยากฟังจากแจงกับเนท
มันก็บอกว่าไม่มีไร อย่าคิดมาก
แม่งมึงดิโดนทำแบบนี้เป็นใครใครจะไม่คิดมากทำกูได้ลงคอ
ทั้งเพื่อนทั้งแฟน กูโครตเครียด กูร้องไห้เหมือนคนบ้า
กูร้องกลางค่ายน้องๆเลยกูไม่อายใครแล้วตอนนี้กูไม่เหลือความรู้สึกที่ดีดีอีกเลย
กูไปหาเนทที่บ้านตอนเที่ยงคืน กูถามอีกกี่ครั้งกูก็ได้คำตอบเดิมคือไม่มีปิดบัง
แม่งกูทนไม่ไหวแล้วกูบอกว่ากูรู้เรื่องหมดแล้วมึงจะโกหกกูทำเหี้ย
กูอยากรู้จากปากมึงว่ามึงทำจิงๆ
มันก็บอกว่าไม่ได้ทำแค่ไปส่งแจงที่บ้านแล้วกลับกูก็ถามส่งที่ไหนนะ
มันบอกที่บ้าน
กูตบมันไปทีหนึ่ง(แรงมากๆไม่เคยตบมาก่อนเลย) มันก็ตกใจ
แล้วกูก็ร้องไห้ร้องจนไม่มีไรให้ไหลกูเหมือนคนบ้ากูเจ็บที่สุดในชีวิต
กูถามว่ากอดแจงไหม มันบอกไม่ กูก็เลยตบไปอีกที
แล้วมันก็ไม่ยอมรับจนกูต้องโทรหาแจงถามต่อหน้ามันเลยบอกว่ากอด
แต่มันเมามันไม่รู้เรื่อง
กูไม่รู้จะด่ามึงทั้ง2ว่าไรดี กูเสียความรู้สึ กูเสียใจที่สุดในชีวิต
กูไม่เหลือไรอีกแล้ว
กูไม่เหลือความเชื่อใจให้ใครอีกเลย กูเสียใจมากๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วกูก็ไม่เหลือทั้งคำว่าเพื่อนและคำว่าแฟน
กูไม่รู้ว่าจะทำไงแล้วจะทำไรต่อไป
กูทำได้แค่เจ็บแล้วก็ร้องไห้ แจงมันก็ส่งข้อความมาบอกว่า.........ดีนะกอล์ฟ..........
เราไม่รู้หรอกนะว่ากอล์ฟจะโกรธหรือเกลียดเรา แต่อยากจะส่งมาบอกเพื่อให้รู้เจตนาของเรา
เราเหงกอล์ฟเปงเพื่อนเราตลอดเวลา เราไม่เคยคิดจะกลับมาแย่งชิงอารายของคัย เราก้อมีแฟนของเราอยู่แล้ว
แฟนเราก้อรู้เรื่องที่เกิดขึ้นนะเพราะเราปรึกษาเค้า
แต่ที่แน่ๆเราไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวกับคัยเลยเรานั่งเฉยๆ ไม่วุ่นวายกับคัย
มีแต่คนเข้ามาหาเราเอง ทั้งที่ไม่ต้องการจะคุยหรือยุ่งกับคัยเลยถามแอนก้อได้
เพราะแอนก้อเหงเราไม่ได้ลุกหรือไปหาคัยเลย
เราไม่อยากจะอธิบายอารายมากไปกว่านี้เพราะมันเหมือนแก้ตัวทั้งที่เราไม่ได้ทำอาราย
ตอนนี้เราก้อไม่รู้นะ ว่าเทอ2คนเปงไงกันบ้าง
เราเสียใจนะที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้
กอล์ฟอาจจะคิดนะว่ากลัวแล้วทำไมต้องทำ
เราขอบอกว่า มันเปงเหตุบังเอิญมากกว่า
เพราะแอนเมาไม่มีคัยมาส่งแอนขอร้องเน็ตให้มาส่งเรา เราไม่ได้ขอร้องเน็ตเลย
เราบอกแอน ว่าไม่เอาด้วยซำทีแรกแต่มันไม่มีคัยแล้วจิงๆอ่ะที่จะผ่านมาทางบ้านเราแล้วนอกจากเน้ต
แอนก้อเมาจะขับไหวได้ไงใช่มั้ย แต่ยังไงเราก้อต้องขอโทษกอล์ฟนะที่ทำให้เจ็บ
เสียใจ ร้องไห้จากใจจิง ถ้าไม่รับก้อไม่เปงไรนะก้อถือว่าเราขอโทษแหละ
อีกอย่างนะอยากจะบอกว่าเพราะกอล์ฟคือเพื่อนเรา
เราก้อเลยไม่ให้มีเหตุการณ์ที่มากกว่านี้เราพยายามหลีกตลอด
ต่อไปนี้ถ้ากอล์ฟไม่เหงเราเปงเพื่อนเราก้อไม่ว่านะเพราะเราคงผิด(แบบไม่ตั้งใจ)
เราไม่มีไรมากแหละขอให้ดูแลตัวเองด้วยอย่าคิดไรมาก
เพราะชีวิตเราเจออารายมามากกว่าเทอซะอีกเราไม่เจ็บและทรมานมากกว่าหรอ
ขอให้อดทน เข้มแข็งนะอารายจะได้ดีขึ้น วันข้างหน้ายังมีอารายดีดีอีกมากมายที่เรายังไม่เจอ
ยังไงกอล์ฟคือเพื่อนที่ดีนะคนดีๆมีอีกมากมายที่เหมาะกับกอล์ฟ
***************ไม่มีคัยที่ทิ้งของเก่าแล้วกับไปกินหรอกถ้าคนเก่านั้นไม่มีค่าพอ******************** แต่สำหรับเราคงไม่มีค่าที่ดีพอหรอกที่จะมีคัยกลับมาเอาเรารู้ตัวเราดี แล้วเราก้อคงไม่กลับไปเอาเหมือนกัน (ขอโทษอีกครั้งที่ทำให้เสียใจนะ) กูก็ไม่รู้ว่าจะตอบไงดีกูบอกได้คำเดียวว่ากูเจ็บแล้วก็เสียความรู้สึก
กูไม่รู้นะมึงทั้ง2ทำไรกันบ้างเพราะไม่มีใครรู้ใครเห็น
พวกมึงทำไรก็รู้อยู่แก่ใจ ปิดไว้ให้ดีก็แล้วกัน
พวกมึงคงไม่รู้เจ็บเท่ากูหรอกไม่ต้องมาบอกว่าเสียใจ ขอโทษ
กูก็อยากรับไว้นะ แต่กูทำไม่ได้ว่ะ กูเสียไปแล้วกับคำว่าเชื่อใจไว้ใจ
คำว่าเพื่อนและคำว่าแฟน และคำว่าแฟนเก่า กูซึ้งจิงๆว่ะ
กูจะจำพวกมึงไปตลอดเลย
แต่กูก็เลิกกับเนทไปได้แค่ประมาณ กี่วันกี่อาทิตย์ว่ะ
กูทำไม่ได้จิงๆกูพยายามแล้วนะ แต่กูรักมันรักมันมากด้วย
กูคบกับมันมา3ปี กูทำใจไม่ได้
กูยอมให้อภัยมันแต่กูขอว่าอย่าทำให้กูเจ็บอีกไม่อย่างนั้นกูไปจิงๆแน่
กูสงสารมันด้วยไม่รู้ว่ามันจะมาจากความรู้สึกจิงรึว่าแหล
แต่มันร้องไห้ เสียใจบอกว่ารักกูอย่างงี้นอย่างี้บอกว่าขาดกูไม่ได้
แล้วมันก็ง้อกูตลอด กูก็เลยยอมดีด้วย กูว่ากูคงโง่มากที่ทำแบบนี้
แต่ทำไงได้ก็กูรักมันรักมากด้วย
กูก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมกูถึงยอมรับคำขอโทษของคนเลวๆๆพวกนี้
เรื่องอื่นไว้วันหลังแล้วกันพูดถึงเรื่องนี้แล้วมันจิ๊ดว่ะ ขอไปทำใจก่อนดีกว่า กูเริ่มเกิดอาการอยากฆ่าคนอีกแระ
ปล. แจง คือแฟนเก่าของเนทมันเคยคบกันประมาณไม่ถึงเดือนมั้งแล้วมันก็เลิกกัน
เพราะแจงมีใหม่มั้ง
แล้วเราก็รู้จักกับแจงแล้วก็เป็นเพื่อนกัน
ต่อมาเราก็ได้รู้จักกับเนท(เนทกับแจงไม่รู้ว่ากูรู้จักทั้งคู่)ทำไมโลกมันกลมว่ะ
แต่เนทกับแจงมันเลิกกันไปนานแล้ว
พอแจงรู้ว่าเนทรู้จักกับกูมันก็เลยให้กูช่วยง้อ ทั้งๆที่เนทมันจีบกูอยู่กูก็ช่วยเพราะไม่รู้จะทำไง
แต่เนทไม่เอา เนทไม่ยอมดีด้วย เพราะมันบอกว่ามันรักกู
แล้วกูก็เลยคบกะเนทโดยที่แจงก็รู้ว่ากูเป็นแฟนกับเนทแล้วรู้มานานแล้วด้วย
เพราะกูกะเนทคบกันมา3ปี
แล้วมันทั้งคู่ต่างก็รู้อยู่แก่ใจว่ากูคือใคร
 September 05 *-*เราเหนื่อยมาก*-* ไม่ได้อัพซะนาน วันนี้เลยเข้ามาอัพซะหน่อย
เฮ้อ!!!เพิ่งจะรู้ว่าการที่เราเรียนไหนสิ่งที่เราไม่ได้ชอบมันช่างเหนื่อยเหลือเกิน
เราแทบไม่อยากทำไรเลย แต่ต้องทำใจอ่ะนะ
ดีที่เรายังสอบผ่านทุกวิชา งานแยะมากๆ เรายิ่งขี้เกียจอยู่ พอมาเจอแบบนี้
ซวยเลย ดองงานจนเต็มหัวเลย อ่า
เอ่อ มีอยู่วันหนึ่งเราทำEdnographyเราไม่ได้นอนเลย
เพราะอาจาร์ยสั่งให้ทำ 2 เดือน เราไม่ทำมัวแต่เล่นๆ
พอพรุ่งนี้เราได้นำเสนองานเปงคนที่ 5 โฮ ซวยมากๆ
เรายังไม่ได้ทำไรเลย เราเลยต้องไปมั่วข้อมูล
พอดีเราทำเรื่อง พฤติกรรมของคนเปงโรคกระเพาะที่อยู่หอใน
เราเลยโทรไปหาเพื่อนที่เรารู้จักที่อยู่คณะอื่นมา10คนแล้วขอถ่ายรูปเลย
ที่เหลือก็ เฟค เอา ไม่มีใครเปงหรอกกระเพาะอ่า เราโกหกหมดเลย
ทำตั้งแต่ตอนเย็นจนถึง 6 โมงเช้า (ร้องไห้ด้วยเพราะเครียดมากๆ ง่วงอีกต่างหาก)
พอเสร็จก็อาบน้ำแต่งตัวไปนำเสนองาน ตอนแรกนึกว่าจะออกมาไม่ดีกลัวอาจาร์ยจะรู้ว่า
เฟกซ์ ข้อมูล แต่ที่ไหนได้ เรานำเสนอผ่านแถมไม่โดนด่าด้วย อาจาร์ยเชื่อสนิทเลย
เพื่อนบอกว่า เราตอแหลได้เก่งมาก ถ้ามันไม่ใชเพื่อนเรามันคงนึกว่าเราทำจิงๆ
มันบอกว่าเราไหลลื่นมาก ตอบคำถามก็เหมือนไปทำจิงๆ
สรุปมันจะชมรึว่าหลอกด่าว่ะ แต่ช่างเถอะงานผ่านก็ดีแระ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆยังไงเราก็ต้องสู้ เพื่ออนาคต อิอิ
 May 27 การเดินทางที่ยิ่งใหญ่
May 26 เพื่อนๆจะไปกันหมดแล้วอ่ะ แงแง ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วจังอ่ะ อีกไม่กี่วัน เพื่อนๆก็จะไปเรียนต่อกันแระ รู้งี้นะ เรายื่นคะแนนดีกว่า เราอยากเข้า มช. อ่ะ
ไม่น่าโง่ เอาโควต้าบ้านี่เลย เซงเลย
คิดแล้วอยากร้องไห้ ทั้งที่เคยคุยกันทุกวัน เคยไปเที่ยวด้วยกัน
เคยเจอกันทุกวัน พอมาตอนนี้ช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน
มันกลับทำให้เราอยากร้องไห้ เราไม่อยากให้พวกแกจากเราไปไหนเลย
จำไว้นะ ว่าพวกแกยังมีเราอยู่ข้างๆเสมอ มีเรื่องไรที่ไม่สบายใจก็โทรมาระบาย
กะเราได้เสมอนะ เรายินดีรับฟังทุกอย่าง อย่าลืมกันนะ
กลับมาหาเราบ่อยๆนะ ไปแล้วอบ่าติดเพื่อนใหม่จนลืมเพื่อนเก่าละ
โทรหาเราด้วย ห้ามลืม เราจะคิดถึงพวกแกเสมอนะ
คิดถึงนะ รักมากด้วย
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
%c2%ab--+my+baby%c2%ab-(%c2%af%60v%c2%b4%c2%af)%c2%ab--+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
